|
|
 Strona główna |
 Szukaj |
 Najnowsze |
 Ulubione |
|||
|
|
||||||
| Zarejestruj się |
|---|
Zarejestruj się |
| Interesujące definicje Z Wikipedii: Nieruchomość komercyjna Nieruchomości komercyjne - pojęcie obejmujące nieruchomości przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej; mające charakter nie-mieszkalny. Typowe nieruchomości komercyjne to: biurowce, hale magazynowe, place składowe, place postojowe i manewrowe, lokale handlowe (tzw. lokale użytkowe), centra handlowe, magazyny handlowe, niektóre budynki użyteczności publicznej (gmachy lotnisk, kina, etc.). Nieruchomości komercyjne mogą być przedmiotem umowy najmu i generując; generując przychody określone w umowie stają się produktem inwestycyjnym. Pojęcie nieruchomości komercyjnej nie jest zdefiniowane i wykorzystywane obecnie w prawodawstwie polskim; natomiast jest używane w praktyce działalności gospodarczej (np. przez deweloperów, pośredników w obrocie nieruchomościami, rzeczoznawców majątkowych, bankowość hipoteczną, fundusze inwestycyjne i in.). Lokal Lokal to wydzielona część budynku służąca na cele mieszkaniowe lub inne (np. usługowe, produkcyjne, handlowe, lokale użytkowe). W skład lokalu mogą wchodzić pomieszczenia, izby (np. pokoje). Samodzielny lokal może stanowić przedmiot odrębnej własności nieruchomość lokalowa. Przepisy prawa budowlanego i innych dziedzin prawa (sanitarnego, przeciwpożarowego, medycznego) ustanawiają dodatkowe wymogi związane z samym powstaniem lokalu, jak i możliwością wykorzystania danego lokalu na oznaczone cele. Lokale użytkowe. Nieruchomość Nieruchomość to jeden z rodzajów rzeczy w rozumieniu prawa cywilnego. W prawie polskim wyróżnia się cztery rodzaje nieruchomości: gruntowe, budynkowe, lokalowe i rolne, zdefiniowane w przepisach art. 46 §1 i art. 46 Kodeksu cywilnego. Podstawowym rodzajem nieruchomości są nieruchomości gruntowe, którymi są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty). Znajdujące się na nich i trwale z nimi związane budynki, inne urządzenia i rośliny, jak również prawa związane z własnością nieruchomości są częściami składowymi danej nieruchomości gruntowej. Wobec tego nie mogą być przedmiotem odrębnej własności (łac. superficies solo cedit). Od zasady tej istnieją wyjątki. Jako osobne od gruntu nieruchomości mogą zostać wyodrębnione budynki (nieruchomość budynkowa) lub części takich budynków (lokale - nieruchomość lokalowa) - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Wtedy stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z nieruchomościami budynkowymi i lokalowymi jest związana przymusowa współwłasność nieruchomości gruntowej, na której są posadowione właściwe budynki. Nieruchomościami rolnymi są natomiast nieruchomości, które są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie. W praktyce rynkowej wyróżnia się nieruchomości mieszkaniowe (służące gospodarstwom domowym) oraz nieruchomości komercyjne (służące podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą). W celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości prowadzi się księgi wieczyste. Kodeks Napoleona poza nieruchomościami gruntowymi znał również odrębną własność pięter budynku. |
|
|
